Mijn eerste meters

#12marathonsin12months‘ slingerde ik deze week op Instagram. Nog geen 5 jaar geleden had niets nog abstracter op mij overgekomen dan dat. Ten eerste omdat hashtag-kreten spatieloze onzin waren en ten tweede omdat alleen al de gedachte aan het inzetten van een versnelde pas om een trein te halen mijn a-sportieve ik haast tot op het bot vermoeide. Hoe kwam het dan dat ik deze week de behoefte voelde dit nogal streberige sportieve streven voor 2018 op social media te slingeren?

Daarvoor moeten we terugspoelen naar de ochtend van zaterdag 4 mei 2013 waarop ik mijn allerlaatste sigaret na een iets te lange nacht in een Rotterdamse kroeg uitdrukte. ‘Nóóit meer!’ dacht ik. En ‘nóóit meer’ was het. Ik was 31 en rookte sinds mijn achttiende fulltime een pakje per dag, maar het was klaar. Ik wist wel dat ik snel iets moet gaan doen om die toch wat gekke leegte een beetje op te vullen. Stoppen met roken had ik namelijk eerder gedaan en dat liep, zonder alternatief tijdverdrijf, af zoals iedere niet-laatste stoppoging afliep. Ik moest iets doen dus. Optie 1 was eten, optie 2 sporten. Optie 1 was gemakkelijk, omnomnom en stiekem best wel fantastisch, maar ik zat op dat moment al niet al te ver van een 3-cijferig gewicht af. Optie 2 betekende hardlopen. Automatisch. Teamsporten waren niets voor mij, speerwerpen leek wat ontoegankelijk, darten was geen sport en hardlopen had gewoon iets ogenschijnlijk gemakkelijks. Je hoefde enkel schoenen, wat kleren en ‘een buiten’ te hebben.

Na een maandje dubben en uiteindelijk nog wat wachten op salaris, kocht ik op 25 mei een paar Asics Gel Cumulus 14 en downloadde ik een hardloop-app. Een oud net-niet-sportief zomersetje fungeerde als hardloopbroek en -shirt en ik hobbelde met telefoon in de hand naar de hoek van de straat waar om 5 over 8 ’s avonds de eerste meters van mijn inmiddels ruim 7000 kilometer lange hobby bleken te liggen. Ik nam ze en toen ik de rem erop gooide, had ik mijn eerste 5 kilometer afgerond. Het voelde fantastisch en ik besloot op dat moment dat ik zonder twijfel de marathon in Rotterdam zou gaan lopen in 2014.

En die marathon liep ik ook. Maar de finish op de Coolsingel kwam niet vanzelf en zeker niet zonder twijfel…

Een gedachte over “Mijn eerste meters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s