High five!

Ik zie ze al op 50 meter afstand. Hij staat met zijn ene voet in het gras van de rechterberm en met zijn andere op de straatklinkers, net voor wat vermoedelijk zijn oudere zus is. Zij heeft een kartonnen bord vast waarop, tussen grote sterren van aluminiumfolie, in kleurige letters ‘Hup papa!’ staat geschreven. Vanmorgen snel, maar wel met de grootste precisie, samen met mama in elkaar geknutseld.

Tussen mij en deze kinderen loopt nog een handjevol deelnemers. De voorste loopt de kinderen aan de linkerkant van het pad voorbij en is te druk met haar horloge om de uitgestrekte high five-hand te zien. Het jongetje laat zijn arm zakken en kijkt zijn zus beteuterd aan. Ze knikt naar de volgende. Samen strekken ze de armen en spreiden de vingers. ‘Hup, Gerrit!’ roept het meisje. ‘Hup, Gerrit!’ kopieert haar broertje. De drager van het Gerrit-startnummer kijkt hun kant op terwijl hij langs schiet. Hij steekt zijn duim op en lacht. Ze doen het ermee en roepen hem na. ‘Ja, Gerrit! Kom op! Je bent er bijna!’

Nog 3 man tussen mij en het jongetje en zijn zus. Een jaartje of 4 zal hij zijn. Net als mijn jongste. Zijn zus, een stuk ouder, houdt één hand stevig op zijn schouder zodat hij de straat niet op schiet in zijn enthousiasme. Papa is nog niet voorbij gekomen. Daar kijken ze nog te reikhalzend voor langs de stoet van lopers. De lopers die ze nu passeren, lopen strak langs de rechterberm. Stuk voor stuk negeren ze de opnieuw uitgestoken handen. ‘Nou ja! Ze staan daar ook voor jullie, hoor!’ denk ik kwaad. ‘Misschien vooral voor papa, maar zeker ook voor jullie!’

Dan komt het nu op mij aan. Ik verplaats mijn bidon van mijn rechter- naar mijn linkerhand. Strek de vingers. Probeer oogcontact te maken. Ja! Hij ziet het. Hij strekt zijn arm net wat verder uit en tikt zijn zus aan. Zij kopieert hem direct. Dit wordt een combo-high five! ‘Kom op, Thierry!’ Tik. Eén. ‘Je kunt het!’. Tik. Twee. Yes! Combo-high five! Klein beetje kippenvel. Gejuich achter me. Heerlijk.

Een stuk verderop hoor ik ze weer. Maximum volume dit keer. ‘Ja, papa!’, ‘Hup, papa!’, ‘Je bent er bijna, papa!’ ‘Kom op, papa!’ De achterste van de 3 lopers voor mij kijkt om naar het gejuich. Ja, beste man, denk ik, terwijl ik hem voorbij snel. Die energieboost had ook voor jou kunnen zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s